ÇEMİŞGEZEK BİR SEVDADIR


	Neslihan Köse Yılmaz

MERHABA

Hep yazmak istemişimdir.Derler ya "hayatımı yazsam roman olur" diye...Ama merak etmeyin benim hayatım roman olacak türden deil.Zaten ben hayatımı deil o an beni mutlu eden bir olayı ya da hüzünlendiren ya da dala konan arıyı anlayacağınız börtü böceği.... Lise yıllarımda çok uzun süre günlük tutmuştum.Çokta hoşuma gidiyor şimdi yazdıklarımı okurken anımsıyorum geçmişi.Bir şeyleri kağıtla kalemle paylaşmak güzel, çünkü ne kalemin ne kağıdın sesi soluğu var; baksanıza liseden beri sakladılar geçmişi...
Hepimiz için güzel ve yeni bir başlangıç olsun.Hayatımıza dair yapamadıklarımıza değil de; bundan sonra yapa bileceklerimize birer ilk adım olsun.Niye yapamadım ? Neden başaramadım ? diye geçmişi düşünen bugünü kaçırır;adımları birbirine dolanır.Zaten biz daha çok kendi hayatımızla değil başkalarıyla meşgulüz.Bir kitap ta okumuştum;eski bir inanışa göre(ezop masalı) insanlar bir heybe ile dünyaya gelirmiş.Heybenin ön gözünde hep başkalarının hayatı ve kusurları olurmuş , arka yani sırta gelen gözde ise kendi hayatımız ve kusurlarımız olurmuş.Biz asla kendimizle hatalarımızla yüzleşmez görmezden gelirmişiz.Ama kim? ne ? nerede ? kiminle ? bizi en çok ilgilendiren konudur.Belki de bu güzel şirin memleketimizin tek ve kötü yönü bu olsa gerek.
Neticede insanız ve kusurlarımız muhakkak ki var.Ama merhametimiz, aç yatan komşusunu düşünenimiz hala var.Çok şükür ki bu duygularımız hala mevcut.
Nereden nereye geldik değil mi?.Umarım sizi sıkmadım.Konu ne olur diye düşünürken hayallerden başladık insani duygulardan çıktık.
Hayallerinizin hiç solmaması dileğiyle...

8/3/2010

Yazarın Diğer Yazıları